AIDS-negationisme en ontkenning
Voor velen is wetenschap hetzelfde als op de foto! Alleen niet!

AIDS-negationisme en ontkenning ze zijn altijd een probleem geweest, zoals bijvoorbeeld een site die verschillende negatieve sites vertoonde en de naam van mij gebruikte om wetenschappelijk tegen te zijn. Het proces heeft zijn vruchten afgeworpen en als die er zijn, kan het me niet meer schelen!

Aondanks de bijna dagelijkse vooruitgang in de wetenschappen van HIV, is de schaduw van AIDS-ontkenning (van leugens, zou ik zeggen) nog steeds groot, en roept het twijfels en afleiding op bij degenen die vele, vele malen meer zorg nodig hebben.

Hoewel de belangrijkste afwijkende stemmen (Peter Duesberg, Celia Farber) de media-aandacht die ze in de jaren tachtig en negentig hadden, misschien niet langer kunnen vatten - toen er veel minder bekend was over hiv en angst, bood het een kant-en-klaar platform voor degenen die ze waren aan de zijlijn van de legitieme wetenschap - hun boodschappen en methoden hebben nog steeds een impact.

 

Bij het bevorderen van dit onderzoek vond ik belangrijke informatie op Wikipedia, en ik zette het hier neer, met de nadruk op:


De ontkenning van aids is de weigering om te erkennen dat de humaan immunodeficiëntievirus (HIV) veroorzaakt verworven immunodeficiëntiesyndroom (AIDS), ondanks overtuigend bewijs.

Sommige voorstanders verwerpen het bestaan ​​van hiv, terwijl anderen accepteren dat hiv bestaat, maar beweren dat het een onschadelijk voorbijgaand virus is en niet de oorzaak van aids. 

Hoewel ze aids als een echte ziekte erkennen, schrijven ze het toe aan een combinatie van seksueel gedrag, recreatieve drugs, ondervoeding, slechte sanitaire voorzieningen, hemofilie of de effecten van medicijnen die worden gebruikt om een ​​HIV-infectie te behandelen (antiretrovirale middelen).

De wetenschappelijke consensus is dat het bewijs dat aantoont dat hiv de oorzaak van aids is, overtuigend is en dat beweringen over het ontkennen van hiv / aids pseudo-gebaseerd zijn op complottheorieën, gebrekkige redenering en verkeerde voorstelling van wetenschappelijke gegevens, voornamelijk de verouderde gegevens, die als basis werden gebruikt voor redeneringen zonder onderbouwing.

Met de verwerping van deze argumenten door de wetenschappelijke gemeenschap richt de AIDS-ontkenner zich nu op een minder wetenschappelijk ontwikkeld publiek en wordt hij voornamelijk op internet uitgezonden.

De tekst zegt er meer over en is in tegenspraak met deze informatie van Wikipedia.

Ondanks het gebrek aan wetenschappelijke acceptatie, de ontkenning van 에이즈 had een aanzienlijke politieke impact, vooral in Zuid-Afrika onder het voorzitterschap van Thabo Mbeki. Lees alstublieft deze toespraak van Nelson Mandela.

Wetenschappers en artsen waarschuwden voor de menselijke kosten van aids-ontkenning, die hiv-positieve mensen ontmoedigt om bewezen behandelingen te gebruiken.

 

Onderzoekers op het gebied van de volksgezondheid schreven 330.000 tot 340.000 AIDS-gerelateerde sterfgevallen, met 171.000 andere hiv-infecties en 35.000 hiv-infecties bij baby's, toe aan de al lang bestaande omarming van aids-negationisme door de Zuid-Afrikaanse regering. 

De onderbreking van het gebruik van antiretrovirale behandelingen is ook een groot wereldwijd probleem, aangezien het mogelijk de kans vergroot dat stammen van het virus verschijnen die resistent zijn tegen antiretrovirale geneesmiddelen.

Bron HIV / AIDS-ontkenning - Wikipedia - Link aan het einde van het artikel

 


 

Als u uw ideeën als medische "kwakzalverij" of overblijfselen van een minder verlicht verleden verwerpt, wordt het effect dat ontkenning heeft op de perceptie van het publiek van hiv geminimaliseerd, evenals de onuitgesproken angsten en emoties die hen voeden.

In 2010 bleek uit een onderzoek onder 343 volwassenen met de diagnose hiv dat één op de vijf deelnemers geloofde dat er geen bewijs was dat HIV AIDS veroorzaakte. Een op de drie gelooft dat wetenschappers debatteren of hiv aids veroorzaakt (!!!).1   

Deze overtuigingen waren van invloed op hun therapietrouw. Deelnemers die dachten dat wetenschappers debatteren of hiv aids veroorzaakt, hadden significant minder kans om antiretrovirale therapie te gebruiken. Degenen die medicijnen slikten, slikten deze minder vaak als ze ontkenningsovertuigingen meldden.

Waar en wanneer begint de ontkenning en ontkenning van aids?

 

Volgens de Oxford Dictionary is een ontkenner "iemand die weigert de waarheid toe te geven van een concept of voorstel dat wordt ondersteund door de meeste wetenschappelijke of historische bewijzen".

Chris Hoofnagle, senior advocaat bij Samuelson Law, Technology & Public Policy Clinic aan de University of California, Berkeley, breidt de definitie uit door te stellen:

Dit definieert ook negationisme en AIDS-ontkenning:

“Aangezien een legitieme dialoog geen geldige optie is voor degenen die geïnteresseerd zijn in het beschermen van vooroordelen of irrationele ideeën tegen wetenschappelijke feiten, is hun enige toevlucht het gebruik van retorische tactieken (verbaal illusionisme - ik Claudio, ik noem Mentira en leugenaars). "

Enkele retorische tactieken die zijn geïdentificeerd door Tara C. Smith, universitair hoofddocent epidemiologie aan de University of Iowa School of Public Health, en Dr.Steven Novella, Yale University School of Medicine, zijn onder meer:

  1. Om dominante wetenschap af te schilderen als intellectueel gecompromitteerd of gedreven door belangen (bijvoorbeeld bevooroordeeld door "Drugsgeld").
  2. Kies selectief welke autoriteiten u wilt geloven en welke u wilt afwijzen om een ​​samenzweringsargument te structureren of om te suggereren dat er over een bewezen wetenschap wordt gedebatteerd.
  3. De status van ontkende wetenschap terugbrengen tot een diepgeworteld (vaak vervolgd) geloof, terwijl wetenschappelijke consensus wordt gekarakteriseerd als dogmatisch en onderdrukkend.
  4. “Ankers op het bewegend schip leggen”, meer eisen wetenschappelijk bewijs van dan momenteel beschikbaar is en vervolgens aandringen op nieuw bewijs wanneer aan deze vereisten wordt voldaan.

Kwetsbaar voor ontkenning en ontkenning en AIDS-ontkenning of AIDS-ontkenning?

 

Ondertussen worden leden van het publiek die overtuigingen aannemen die gebaseerd zijn op negativiteit, vaak gezien als kwetsbaar voor verkeerde informatie of fraude, of missen ze de opleiding die nodig is om een ​​weloverwogen oordeel te vellen. Onderzoek van de University of Connecticut lijkt anders te suggereren.

Van de internetgebruikers in de studie die een specifiek AIDS-ontkennend geloof onderschreven, waren de scores van vertrouwen en geloofwaardigheid hoger voor één reguliere medische site (Tufts Medical School) dan voor twee ontkenningssites (Matthias Rath, Jonathan Campbell). 

Dit lijkt erop te wijzen dat negatieve berichten niet zozeer persoonlijke overtuiging aanwakkeren, maar de vermoedens en twijfels bevestigen van degenen die medische feiten niet willen (of kunnen) accepteren tegen hun eigen oordeel in. De ontkenning en AIDS-ontkenning worden onderbroken door psychologische factoren / psychiatrisch.

Volgens een studie van de CDC, slechts 44% van de Amerikanen bij wie hiv wordt vastgesteld, is gekoppeld aan medische zorg.

Desinformatie over hiv - geassocieerd met angst voor onthulling en gebrek aan passende hiv-zorg - wordt beschouwd als een van de belangrijkste redenen waarom velen ervoor kiezen om de behandeling uit te stellen tot het begin van een symptomatische ziekte, de ernstigste complicatie van negativiteit en AIDS-ontkenning of AIDS-ontkenning .

Dus hoewel AIDS-ontkenning voor sommigen misschien een oude geschiedenis lijkt, blijft het vermogen om te verwarren en van streek te zijn even krachtig als altijd.

Vertaald door Cláudio Souza van het origineel geschreven door door James Myhre & Dennis Sifris, MD en klinisch beoordeeld  door een gecertificeerde arts 

Bijgewerkt op 15 februari 2021