มีชีวิตที่ติดเชื้อเอชไอวี

ดู! มีชีวิตกับเอชไอวี

การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลันมักเป็นอันตรายถึงชีวิต

ข้อควรระวัง: การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลันบางครั้งอาจเป็นโรคร้ายแรงและมักเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นไส้ติ่งอักเสบและได้รับการผ่าตัดสำรวจว่าเขาเป็นโรคเริมที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ทั่วทางเดินอาหารและได้สร้าง colectomy! …

การศึกษาของสวิส ของผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยระหว่างกลุ่มอาการการติดเชื้อเอชไอวีขั้นต้นพบว่าหนึ่งในสี่ของพวกเขามีหรือมีอาการเริ่มแรกของการติดเชื้อเอชไอวีขั้นต้นที่หลากหลาย“ กโดยทั่วไป " ประถมเชื้อเอชไอวี หลายคนจริงจังและบางคนถึง เป็นอันตรายต่อชีวิตของผู้ป่วย.

อาการทางระบบทางเดินอาหารและระบบประสาทพบได้บ่อยในอาการของกลุ่มอาการของการติดเชื้อเอชไอวีในระยะเริ่มต้น อย่างไรก็ตามแม้ว่าอาการเหล่านี้มักจะถูกตีความผิดในตอนแรก แต่อย่างน้อยในการศึกษานี้ก็มีประโยชน์อย่างมากในการวินิจฉัยการติดเชื้อเอชไอวีในช่วงต้น

การศึกษาเรื่อง การติดเชื้อเอชไอวี

การศึกษาการติดเชื้อเอชไอวีประถม Zurick เป็นการศึกษาเชิงสังเกตซึ่งตั้งแต่เดือนมกราคม 2002 ได้สังเกตเห็นอาการที่เป็นเอกสารและผลการทดสอบในห้องปฏิบัติการในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นกลุ่มอาการติดเชื้อเอชไอวีในระยะเริ่มต้น สิ่งนี้กำหนดไว้ดังนี้:

การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลัน

  • การปรากฏตัวของอาการที่บ่งบอกถึงการติดเชื้อเอชไอวีการทดสอบแอนติบอดีเอชไอวีที่เป็นลบหรือเอชไอวีบวกด้วยแอนติเจน p24 และ / หรือเอชไอวีอาร์เอ็นเอที่ไม่ระบุรายละเอียด (ปริมาณไวรัส)
  • ในกรณีที่ไม่มีอาการบ่งชี้ว่ามีการติดเชื้อเอชไอวีบุคคลที่มีเอกสารการค้นหาแอนติบอดีบวกเอชไอวีในช่วง 90 วันที่ผ่านมานับตั้งแต่วันที่ทราบว่าได้รับเชื้อ

การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลัน

  • อาการที่บ่งบอกถึงการติดเชื้อเอชไอวีและการทดสอบแอนติบอดีบวกเอชไอวี แต่การทดสอบเอชไอวีเป็นลบ
  • ไม่มีอาการคนที่มีเอกสารการทดสอบแอนติบอดีต่อต้านเอชไอวีในช่วง 90-180 วันที่ผ่านมานับตั้งแต่วันที่สัมผัสกับไวรัส

การศึกษามีความคาดหวังบางส่วนกล่าวคือแม้ว่าคนส่วนใหญ่จะได้รับการวินิจฉัยว่าติดเชื้อเอชไอวีเนื่องจากมีอาการ แต่ผู้ป่วยจะได้รับการติดตามเป็นระยะเวลาหกเดือนและอาการใด ๆ ทั้งหมดที่ก่อให้เกิดความคิดว่าเป็นกรณีของ การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลันโดยมีการตรวจพบการติดเชื้อเอชไอวีอย่างมีประสิทธิภาพช่วยและจัดทำรายการ

มีความเห็นตรงกันเพียงเล็กน้อยว่าจะกำหนดอย่างไร “ โรคเอชไอวีเฉียบพลันทั่วไป” ดังนั้นนักวิจัยในการศึกษานี้จึงต้องใช้คำจำกัดความของตนเองโดยนำมาจากการค้นหาวรรณกรรมทางการแพทย์ที่มีอยู่ก่อนแล้ว

พวกเขารวบรวมไฟล์ อาการที่สิบเจ็ดและความผิดปกติในห้องปฏิบัติการทั้งสอง พบมากที่สุดในไฟล์ การติดเชื้อเอชไอวีเฉียบพลันและอาการที่อ้างถึงบ่อยที่สุดคือไข้โดยมีเหตุการณ์หนึ่งหรือหลายเหตุการณ์พร้อมกันในกลุ่ม 18 เหตุการณ์และเงื่อนไขอื่น ๆ ที่กล่าวถึงข้างต้นหรือสองเงื่อนไขหรือมากกว่านั้น ในกรณีที่ไม่มีไข้

นอกเหนือจากไข้แล้วอาการหลัก XNUMX ประการของการติดเชื้อเอชไอวีเฉียบพลันที่ใช้ในการศึกษานี้ ได้แก่ เอนไซม์ในตับที่สูงขึ้นไม่สบายตัวและอ่อนเพลียคออักเสบ (เจ็บคอ) ผื่นและต่อมน้ำเหลืองบวม (คลื่นไส้) การลดน้ำหนักโดยไม่มีเหตุผลชัดเจนปวดหัวปวดกล้ามเนื้อและข้อต่อเกล็ดเลือดต่ำเป็น "ห้าอันดับแรก" ในการศึกษาอื่น ๆ

โรคติดเชื้อในระยะเริ่มแรกที่ผิดปกติของเอชไอวีถูกจัดประเภทเป็น:

  • ไม่มีอาการ
  • โรคฉวยโอกาสที่กำหนดโรคเอดส์ (หมายเหตุของผู้แปล: วัณโรคตัวอย่างเช่นหรือ candidiasis ช่องคลอดกำเริบในตัวอย่างผู้หญิงทั่วไป)
  • อาการหรือกลุ่มอาการที่ไม่มีอยู่ในรายการ "ทั่วไป"
  • สัญญาณอื่น ๆ เช่นความผิดปกติในห้องปฏิบัติการที่ผิดปกติ (หมายเหตุของผู้แปล: ในบางช่วงชีวิตของฉันจำนวนไตรกลีเซอไรด์ของฉันสูงกว่า 3.300 และ 200 ถือว่าสูงเกินไปแล้ว)

หากผู้ป่วยมีอาการเหล่านี้แสดงว่า“ ผิดปกติ” แม้ว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะมาพร้อมกับอาการอื่น ๆ ที่อยู่ในรายการที่กล่าวถึงในตอนต้นของข้อความก็ตาม

ผลลัพธ์ - ผู้ป่วยที่ไม่มีอาการ

จากผู้ป่วย 290 ราย 202 (70%) มีอาการทั่วไปของการติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วย 74 ราย (25%) มีอาการผิดปกติ มีเพียง 14 คน (5%) โดย XNUMX คนในประเภทเฉียบพลันและ XNUMX คนในกลุ่มล่าสุดไม่มีอาการของการติดเชื้อเอชไอวีขั้นต้น

ไม่น่าแปลกใจเนื่องจากสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดในการศึกษาคือการนำเสนอผู้ที่มีอาการชี้นำ

สิ่งสำคัญคือต้องคำนึงถึงปัจจัยนี้เนื่องจาก [ปัจจัย] น้อยกว่าปกติเมื่อเทียบกับการประมาณการสัดส่วนของผู้ที่ไม่แสดงอาการของการติดเชื้อซึ่งขึ้นอยู่กับ ระหว่างสิบถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์ รูปแบบและคำจำกัดความของโรคเอชไอวีเฉียบพลันที่สร้างขึ้นอย่างรอบคอบตามที่เห็น

ซึ่งหมายความว่า จังหวะการติดเชื้อที่ผิดปกติและรุนแรง พวกเขามักปรากฏในการนำเสนอของการติดเชื้อเอชไอวีขั้นต้นที่มีเอกสารในการศึกษานี้พบได้น้อยกว่าความชุก 30% ที่พบ พวกเขาสามารถเกิดขึ้นได้ในระหว่าง 2% ถึง 15% ของการติดเชื้อเอชไอวีเฉียบพลัน

คนที่มีแนวโน้มว่าจะไม่มีอาการมากที่สุดคือผู้หญิงคนหนุ่มสาวและผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวีสายพันธุ์ที่ดื้อต่อยาต้านไวรัสหลายชนิด (หมายเหตุของผู้แปล: ดูเหมือนชัดเจนสำหรับฉันว่าคนที่ใช้ยาไม่ทางใดก็ทางหนึ่งมี "การรั่วไหล" ที่ค่อนข้างถูกยับยั้งซึ่งเมื่อได้รับการปลดปล่อยจากความดันยาได้พัฒนาไปสู่รูปแบบที่ดื้อยามากขึ้น ฉันขอให้ทุกคนอย่าหลงกลและถ้ามีใครพยายามรักษาความสัมพันธ์มีเซ็กส์หรือขนดกและแม้แต่กุ๊กกิ๊กโดยไม่ใส่ถุงยางก็ให้เทน้ำมนต์ใส่เขา!). พวกเขายังมีปริมาณไวรัสเฉลี่ยในการทดสอบครั้งแรกประมาณ 130.000 สำเนาของ RNA ต่อมิลลิลิตรในขณะที่ผู้ป่วยที่มีอาการ (ปกติหรือไม่) มีปริมาณไวรัสเฉลี่ย 4 หรือ 5 ล้านเล่ม / มล.

ผลลัพธ์ - อาการผิดปกติ

คนส่วนใหญ่ (83) ที่มีอาการเป็นหมวดหมู่เฉียบพลันและเหล่านี้ 69 (28,5) ถูกจัดให้เป็นที่ผิดปกติ 17 ของประเภทที่ผ่านมาอาการ 40 ถูกจัดให้เป็นที่ผิดปกติ

คนที่มีอาการผิดปกติมีแนวโน้มที่จะมีชนิดย่อยเอชไอวี "ไม่-B ตรงและไม่อยู่ในการตรวจสอบใด ๆ ติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (กามโรค) นี้เป็นที่น่าสนใจเพราะเฉียบพลันมากที่สุดเอชไอวีการศึกษาได้ดำเนินการติดเชื้อในคนที่มีเอชไอวีชนิดย่อย B และเพราะเชื้อบางอย่างเช่น D, และแอลดูเหมือนรุนแรงก​​ว่าชนิดย่อยบี

ผู้ที่มีอาการผิดปกติมีแนวโน้มที่จะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเนื่องจากสายพันธุ์เหล่านี้: 43% ที่มีอาการผิดปกติเทียบกับ 11% ที่มีค่าปกติ

มีรายชื่อความเจ็บป่วยที่ผิดปกติมากมายที่เชื่อมโยงกับการติดเชื้อเอชไอวี สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากลำไส้หรือระบบประสาท เชื่อมโยงกับระบบประสาทส่วนกลางโดยเฉพาะ อย่างไรก็ตามอาการดังกล่าวยังเกี่ยวข้องกับโรคตาปอดไตและภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับปัญหาในอวัยวะเพศและผิวหนัง

มีอาการตามรัฐธรรมนูญเช่นน้ำหนักลดอย่างรุนแรงและเลือดผิดปกติเช่น pancytopenia (หมายเหตุจากผู้แปล: ควรอ่านบทความวิกิพีเดียที่เกี่ยวข้องกับปัญหาสุขภาพนี้เนื่องจากเป็นเรื่องร้ายแรงและได้รับบริบทของบทความนี้จึงไม่จำเป็นต้องนำเข้าข้อความที่นี่

โรคเอดส์และการกำหนดเงื่อนไขของโรคเอดส์พบได้ใน 23% ของผู้ที่มีการนำเสนอที่ผิดปกติ โรค ปัจจัยกำหนดโรคเอดส์ที่พบบ่อยที่สุดคือการเน้นโดย candidiasis ในช่องปากหรือ candidiasis หลอดอาหารซึ่งพบได้ใน 14% ของการนำเสนอที่ผิดปกติ โรคเอดส์อื่น ๆ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยการติดเชื้อในลำไส้หรือตับโดยปกติจะติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส (CMV) ซึ่งเป็นไวรัสในตระกูลไวรัสเริม นอกจากนี้ยังมีกรณีร้ายแรงของไวรัสเริมอีกสายพันธุ์หนึ่งในการอักเสบที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค Lyme ในตอนแรกและจำนวนเกล็ดเลือดลดลงลึกซึ่งมาพร้อมกับ HSV (เริม) ทั่วไป สองกรณีของ gastroesophageal reflux เนื่องจาก candida และยังเกี่ยวข้องกับอาการทางระบบประสาท

ผู้ป่วยที่มีอาการท้องร่วงรุนแรงและมีอาการกระษัย (น้ำหนักลดโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน) โดยไม่ก่อให้เกิดอาการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวี

อาการถัดไปที่พบบ่อยที่สุดในกลุ่มของโรคที่ไม่กำหนดโรคเอดส์เช่นอาการระบบทางเดินอาหารพบได้ใน 14% ของการนำเสนอที่ผิดปกติ ครึ่งหนึ่งของจำนวนนี้ประกอบด้วยต่อมทอนซิลอักเสบ ระบบทางเดินอาหารสามกรณีที่นำไปสู่การผ่าตัด: กรณีหนึ่งเกี่ยวข้องกับผู้ป่วยที่มีเลือดออกทางเดินอาหารอย่างรุนแรงฝีที่ทวารหนักและการอักเสบของถุงน้ำดีในผู้ป่วยที่พบปริมาณไวรัสเอชไอวี จำนวน 100 ล้าน (!!!!!!!!!) เล่ม / มล.

ผู้ป่วยรายหนึ่งเป็นโรคปอดบวมจากเชื้อแบคทีเรียข้ออักเสบและไตวายเฉียบพลัน: อีกรายได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นไส้ติ่งอักเสบและได้รับการผ่าตัดสำรวจ และเขาเป็นโรคเริมซึ่งเกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ในระบบทางเดินอาหารทั้งหมดของเขาซึ่งนำไปสู่การตัดท่อร่วม (การกำจัดลำไส้ใหญ่บางส่วน)

อาการของระบบประสาทส่วนกลางพบได้ใน 12% ของการนำเสนอที่ผิดปกติ สิ่งเหล่านี้มีตั้งแต่อัมพาตใบหน้าชั่วคราวในผู้ป่วย XNUMX รายอาการเวียนศีรษะเป็นเวลานานในผู้ป่วยรายหนึ่งและผู้ป่วย XNUMX รายที่มีอาการทางจิตเวชเฉียบพลัน (สองรายอยู่ในระยะเฉียบพลันของการติดเชื้อล่าสุด) ผู้ป่วยสองรายมีอาการสมองอักเสบอย่างรุนแรง (สมองอักเสบ) และเยื่อหุ้มสมองอักเสบ จำเป็นต้องได้รับการรักษาในหอผู้ป่วยหนัก

อาการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ อาการทางผิวหนัง (9%) ได้แก่ ผิวหนังอักเสบและเซลลูไลติส (การติดเชื้อในเนื้อเยื่ออ่อน) ปอด (6% รวมถึงโรคปอดบวมสามรายนอกเหนือจากกรณีข้างต้น) ความผิดปกติของเลือด (6% รวมถึงกรณีของ pancytopenia สามราย) และอาการทางระบบทางเดินปัสสาวะ (3% รวมถึงผู้ป่วยรายอื่นที่เป็นไตวายนอกเหนือจากกรณีข้างต้น)

แม้ว่าผู้ป่วยบางรายจะป่วยหนัก แต่ไม่มีใครวิเคราะห์ในการศึกษานี้เสียชีวิต (เสียชีวิต)

จำนวน CD4 โดยเฉลี่ยในการนำเสนอที่ผิดปกติทั้งหมด (รวมถึงงานที่ไม่มีอาการ) เท่ากับ 421 เซลล์ / ลบ.ม. ในกรณีส่วนใหญ่ของโรคผิดปกติจำนวน CD3 ถูกบันทึกไว้สูงกว่า 4 เซลล์ / ลบ.ม. และในหลาย ๆ กรณีรวมถึงโรคที่รุนแรงที่สุดบางส่วนสูงกว่า 350 เซลล์ / ลบ.ม. ผู้ป่วย 3% มีปริมาณไวรัสมากกว่า 500 สำเนา / มล.

การวินิจฉัย

แม้ว่าผู้ป่วย 38 รายที่มีอาการผิดปกติจะได้รับการวินิจฉัยอย่างถูกต้องว่าติดเชื้อเอชไอวีเฉียบพลันและส่วนที่เหลือได้รับการวินิจฉัยที่หลากหลายก่อนที่จะได้รับการตรวจหาเชื้อเอชไอวี (หมายเหตุของผู้แปล: กลุ่มอาการหลักของฉันมีความรุนแรงมากและฉันเดินจาก โรงพยาบาลในโรงพยาบาลในเมืองเซาเปาโลได้รับการวินิจฉัยแบบเดียวกันเสมอนั่นคือไข้หวัดใหญ่เมื่อฉันพบแพทย์พร้อมอักษรตัวใหญ่

ซึ่งรวมถึง: 17% ที่เป็นโรคไวรัสอื่น ๆ เช่น“ โรคจูบ” เชื้อโมโนนิวคลีโอซิส (Epstein-Barr virus); 6% ที่ติดเชื้อแบคทีเรียเช่นสเตรปโตคอคคัส; 3% (ผู้ป่วยสิบราย) ที่เป็นซิฟิลิส; โรคกระเพาะและลำไส้อักเสบไม่ทราบสาเหตุและวินิจฉัยเฉพาะโรคหลายชนิดเช่นเยื่อบุหัวใจอักเสบติดเชื้อโรค Lyme ไส้ติ่งอักเสบโรคถุงลมโป่งพองและมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ผู้ป่วยร้อยละสิบสองได้รับการวินิจฉัยโดยการตรวจเอชไอวีโดยไม่มีการวินิจฉัยอื่นใดบันทึกไว้

อย่างไรก็ตามโดยทั่วไปแล้วการวินิจฉัยที่ผิดพลาดในการศึกษานี้ไม่ได้ทำให้การวินิจฉัยความไวของเชื้อเอชไอวีล่าช้าในผู้ป่วยเหล่านี้ เวลาเฉลี่ยของการวินิจฉัยทางเซรุ่มวิทยาของเอชไอวีหลังการนำเสนอครั้งแรกคือ 29 วันในผู้ที่มีอาการทั่วไปและ 32 วันที่มีอาการผิดปกติ

ผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือในคลินิกผู้ป่วยนอก STD จะได้รับการวินิจฉัยว่า "เร็ว" จากภายนอก (21 วันหลังจากวันที่นำเสนอ) มากกว่าผู้ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลผู้ป่วยนอกสำหรับโรคอื่น ๆ (32 วัน) และอื่น ๆ ( 33 วัน)

[ข้อความไม่พอใจจากผู้แปล: ข้อความที่ตัดตอนมาที่ไฮไลต์ด้านบนประกอบด้วยหน่วยเสียงสองหน่วย: A&E และ GP เป็นสิ่งที่ฉันเข้าใจไม่ได้และฉันใส่ย่อหน้าที่มีอยู่ในภาษาอังกฤษด้านล่าง หากวิญญาณใดที่ผ่านมาที่นี่รู้วิธีกำหนดสำนวนฉันจะขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ นี่คือ:

คนที่เข้ารับการรักษาในคลินิก STI ได้รับการวินิจฉัยก่อนหน้านี้ (21 วันหลังการนำเสนอ) มากกว่าคนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล A&E (32 วัน) หรือ GPs (33 วัน)]

 

นักวิจัยได้ทราบว่ามีเพียงหนึ่งอาการของแต่ละบุคคลในรายการของอาการโดยทั่วไปของเอชไอวีที่ไม่ได้แสดงไว้เป็น "บ่อยมาก" หรือ "ร่วมกันเกือบ" ในผู้ป่วยที่จบลงด้วยการถูกวินิจฉัยว่าเ​​ป็นเอชไอวีในทางลบต่อเอชไอวี

[

มันคือการรวมกันของอาการที่บัญชีพร้อมกับความน่าจะเป็นของการเปิดรับที่ผ่านมาเอชไอวีและการศึกษานี้ขยายความรู้ของเราของวิธีการนี​​้อาจจะนำเสนอ

การศึกษานี้เป็นเครื่องเตือนใจว่าเอชไอวีสามารถมีอยู่ในรูปแบบที่แตกต่างกันและอาจทำให้เกิดการเจ็บป่วยเฉียบพลันที่สำคัญและร้ายแรงโดยเน้นถึงความสำคัญของการทดสอบหลังจากที่สงสัยหรือได้รับการป้องกันภายหลังการสัมผัส (PEP) ล่าสุด

การติดเชื้อเอชไอวีแบบเฉียบพลันสามารถเป็นโรคร้ายแรงและร้ายแรงได้หรือไม่?

แครนส์กัส

เผยแพร่: 27 พฤษภาคม 2015

แปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ การติดเชื้อเอชไอวีเฉียบพลันอาจนำเสนอในหลายวิธี - บางครั้งการเจ็บป่วยที่รุนแรง เคลาดิโอซานโตสเดอซูซ่าในเดือนพฤษภาคม 29 2015 (ผมทำผลงานการแปลสำหรับราคาที่เป็นธรรม. เช่าผมและช่วยให้ผมที่จะจ่ายค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของเว็บไซต์นี้)

หมายเหตุจากบรรณาธิการ Soropositivo.Org. ข้อความบังคับให้ฉันต้องตากฝนในที่เปียก: หากคุณคิดว่าคุณอาจมีการสัมผัสกับเอชไอวีในเวลาน้อยกว่า 72 ชั่วโมงเช่นไปโรงพยาบาลและมองหา PEP และถ้าโชคไม่ดีที่ช่วงเวลานี้ปิดไปแล้ว รีบทำการวินิจฉัยหาเชื้อเอชไอวีโดยเร็วที่สุดเนื่องจากฝนตกในที่เปียกอีกครั้งการเพิกเฉยต่อปัญหาไม่สามารถแก้ปัญหาได้และค่อนข้างตรงกันข้ามแม้ว่าจะไม่มีสิ่งเหล่านี้ในการศึกษา แต่คุณอาจมีไม่มาก ขอให้โชคดีและพูดว่า "ไปตาย" (…)

ไซต์นี้ใช้ Akismet เพื่อลดสแปม เรียนรู้วิธีประมวลผลข้อมูลความคิดเห็นของคุณ.

พูดคุยกับ Claudio Souza